Καλάμι ψαρέματος
Δεν γνωρίζω πραγματικά πόσες φορές αγοράστηκε ένα παιχνίδι ή ετοιμάστηκε ένα project με την ελπίδα ότι θα είναι το εφαλτήριο για την βελτίωση των δεξιοτήτων του τέκνου. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα κατέληξαν να μαζεύουν την σκόνη του σπιτιού παρά να αποδίδουν τα αναμενόμενα.
Η σύντομη λίστα επιβίωσης σχετικά με τα παιχνίδια κατέληξε στα εξής:
- Αν κάτι είναι διασκεδαστικό για εμάς δεν σημαίνει ότι είναι και για το τέκνο.
- Δώστε χρόνο να συνηθίσει την ύπαρξη του παιχνιδιού. Πολλές φορές τα παιχνίδια βρίσκονται σε σημείο με εύκολη πρόσβαση και απλώς περιμένουμε να ενδιαφερθεί το τέκνο για αυτά.
- Πρώτα γίνεται παρουσίαση του παιχνιδιού από μας ή άλλα παιδιά και μετά γίνεται προσπάθεια να το χρησιμοποιήσει το τέκνο. Παίξτε το παιχνίδι κοντά του έστω και αν φαίνεται ότι δεν παρακολουθεί, τα περισσότερα τέκνα έχουν εξαιρετική περιφερειακή όραση. Όταν τελειώνουμε το παιχνίδι (που παίζουμε εμείς) δεν το μαζεύουμε αλλά απομακρυνόμαστε από τον χώρο που παίζαμε. Αν υπάρχει έστω και το παραμικρό ενδιαφέρον από το τέκνο θα πάει να το εξερευνήσει. Τότε διακριτικά και χωρίς να παραβιάζουμε τον χώρο του ρωτάμε αν θέλει βοήθεια για να παίξει το παιχνίδι.
- Κάποιες φορές δεν είναι λάθος το παιχνίδι αλλά η στιγμή. Είτε δεν είναι ώριμο το τέκνο ακόμα είτε απλώς εκείνη την ώρα έχει κάτι άλλο στο μυαλό του.
- Κάποιες φορές είναι απλά λάθος το παιχνίδι. Όλα τα παιχνίδια απαιτούν κάποιες «ικανότητες» (αναπτυξιακά στάδια) έστω και σε αναδυόμενη μορφή. Η συνδρομή ενός ειδικού παιδαγωγού ή εργοθεραπευτή που γνωρίζει το τέκνο θα βοηθήσει στην σωστή επιλογή παιχνιδιού.
- Παραμετροποιούμε το παιχνίδι στις δυνατότητες του τέκνου. Ξεκινάμε πάντα με την πιο εύκολη εφαρμογή του και σταδιακά το αναπτύσσουμε.
- Να είμαστε δημιουργικοί, υπομονετικοί και να μην μας τρομάζει η αποτυχία.
- Αν κάτι είναι διασκεδαστικό για εμάς δεν σημαίνει ότι είναι και για το τέκνο (η επανάληψη είναι γιατί εγώ προσωπικά το ξεχνάω συχνά αυτό).
Ένα από τα επιτυχή project με το τέκνο ήταν το Καλάμι Ψαρέματος. Αρχικός στόχος ήταν να δουλέψουμε τον συντονισμό χέρι-μάτι και την κίνηση του άνω κορμού.
Υλικά:
Η κατασκευή είναι απλή. Περνάμε μέσα από την τρύπα που έχει ο μαγνήτης-πέταλο τον σπάγκο, κάνουμε κόμπο και μετά δένουμε στην μια άκρη της ράβδου. Χρησιμοποιούμε ξύλο μπάλσα γιατί είναι πιο ελαφρύ, έχει ελαστικότητα και δεν βγάζει ακίδες όπως το απλό ξύλο.
Επιλέγουμε τα "ψάρια" και βάζουμε ένα μεταλλικό κλιπ σε κάθε ένα. Τα ψάρια μπορεί να είναι ό,τι θέλουμε εμείς.
Για ένα διάστημα χρησιμοποιήσαμε το ψάρεμα σαν θετικό ενισχυτή του τέκνου. Όταν τελείωνε μια άσκηση πήγαινε για ψάρεμα.
Σαν "ψάρια" υπήρχαν κάρτες με μεταλλικά κλιπ από διάφορους ενισχυτές. Σε κάποιες κάρτες-εικόνες υπήρχαν τροφικοί ενισχυτές (πακοτίνια), σε λιγότερες ενισχυτές χρήσης DVD, σε σπάνιες εικόνες ελεύθερης επιλογής.
Όταν ψάρευε μια κάρτα την έφερνε στον ενήλικα (στον έχοντα τους ενισχυτές, όχι κατά ανάγκη σ' αυτόν που δούλευε την άσκηση με το τέκνο) και την "αντάλλασε" είτε με τον τροφικό ενισχυτή είτε με το τηλεκοντρόλ του DVD είτε με επιλογή - ό,τι θέλει το τέκνο - παρατάσσοντας όλους τους ενισχυτές μπροστά του.
Με αυτό το τρόπο μπορέσαμε και βάλαμε έναν εναλλακτικό τρόπο για την επίδοση του ενισχυτή, καθορίστηκε ξεκάθαρα ο χώρος** που λαμβάνεται ο ενισχυτής και έγινε εκμάθηση του συστήματος ανταλλαγής.
Το ψάρεμα το δουλέψαμε με επιτυχία και σαν ομαδικό παιχνίδι με διάφορες εκδόσεις:
- Παράλληλο παιχνίδι (με δύο καλάμια ψαρέματος και δύο τέκνα)
- Παιχνίδι σειράς (ένα καλάμι εναλλάξ τα τέκνα)
- Παιχνίδι συνεργασίας (ένα τέκνο ψάρευε και το έτερο έκανε την ανταλλαγή)
Σημείωση : η σειρά των εκδόσεων δεν είναι τυχαία
Γενικές Παρατηρήσεις
- Πάντα με επιστασία. Μπορεί το ξύλο μπάλσα να μην είναι τόσο επικίνδυνο όσο άλλα ξύλα, απλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απολύτως ασφαλές.
- Χρησιμοποιούμε σπάγκο με ευκρινές χρώμα (άσπρο - μπλε - κόκκινο) και ποτέ πετονιά. Η πετονιά δεν φαίνεται και είναι πολύ δύσκολη στη χρήση της. Επίσης μπερδεύεται πιο εύκολα από το σπάγκο
- Ξεκινάμε με μικρό ως μηδενικό μήκος σπάγγου. Σιγά σιγά αυξάνουμε το μήκος χωρίς να ξεπερνάει σε μήκος την απόσταση από το ύψος του παιδιού.
- Στην αρχή το τέκνο πιάνει το ξύλο (καλάμι) όσο πιο ψηλά θέλει. Όταν είναι έτοιμο και συνηθίσει το βοηθάμε να το κρατάει όσο πιο κάτω γίνεται.
- Το μήκος του ξύλου δεν πρέπει να ξεπερνάει το ύψος του παιδιού
- Σε περίπτωση που το τέκνο είναι αρκετά κινητικό τότε το βάζουμε να σταθεί όρθιο πάνω σε ένα χαμηλό σκαμνάκι έτσι ώστε να μηδενίσουμε την κινητικότητα του (αυτό ισχύει και για άλλες περιπτώσεις π.χ. όταν του μαθαίνουμε να πει ένα ποίημα για το σχολείο)
- Επιβραβεύουμε το τέκνο σε επιτυχές ψάρεμα, ειδικά όταν του μαθαίνουμε το σύστημα ανταλλαγής.
- Αν το τέκνο είναι στα πρώτα στάδια εκπαίδευσης τότε μπορούμε να έχουμε για ψάρια τους πραγματικούς τροφικούς ενισχυτές μέσα σε σακουλάκι με μεταλλικό κλιπ και όχι κάρτες-εικόνες
Επέκταση παιχνιδιού
Υλικά:
- Κομμένα χαρτιά ή αν είναι καλοκαίρι και είμαστε έξω νερό με σαπουνάδα ή απλώς λίγο χώμα και ανακάτεμα
Μπορούμε να προμηθευτούμε μια μικρή παιδική πισίνα και να βάλουμε τους στόχους ψαρέματος μέσα. Κατόπιν βάζουμε από πάνω τα κομμένα χαρτιά έτσι ώστε να υπάρχει το "άγνωστο" όσον αφορά το τι θα ψαρέψουμε.
**Στα πρώτα στάδια της εκμάθησης του συστήματος ανταλλαγής είναι απαραίτητη η στιγμιαία επίδοση του ενισχυτή. Αργότερα και για ένα πιο ολοκληρωμένο σύστημα ανταλλαγής το τέκνο πρέπει να μάθει να περιμένει και αν είναι δυνατό ο χώρος εργασίας να μην είναι ίδιος με τον χώρο επιβράβευσης.


